I. Σενάρια όπου το αδιάβροχο αστάρι "πρέπει να χρησιμοποιηθεί" (παράλειψη θα προκαλέσει άμεσα αστοχία στεγάνωσης)
Σενάρια πορώδους/χαλαρού υποστρώματος
Όταν το υπόστρωμα είναι ένα πορώδες υλικό όπως σκυρόδεμα, τσιμεντοκονία, αερότουβλο ή γυψοσανίδα, το αστάρι είναι ένα "πρέπει-να έχει":
Τέτοια υποστρώματα έχουν μεγάλο αριθμό τριχοειδών πόρων στις επιφάνειές τους. Εάν εφαρμοστεί απευθείας αδιάβροχη επίστρωση, η ρητίνη και το γαλάκτωμα στην επίστρωση θα απορροφηθούν γρήγορα από το υπόστρωμα, οδηγώντας σε "υπερβολική ξηρή συρρίκνωση, ανεπαρκές πάχος" της επίστρωσης, ακόμη και "κιμωλίαση και ρωγμές".
Το εσωτερικό του υποστρώματος μπορεί να συγκρατεί υγρασία. Το αστάρι μπορεί να γεμίσει τους πόρους μέσω της διαπερατότητας, σχηματίζοντας ένα «στεγανοποιητικό στρώμα» για να εμποδίσει την ανοδική διείσδυση της υγρασίας και να αποτρέψει το «κοίλωμα και ξεφλούδισμα» του αδιάβροχου στρώματος λόγω της διαστολής της υγρασίας στο μεταγενέστερο στάδιο (π.χ. επιφάνειες σκυροδέματος σε υπόγεια και μπάνια πρέπει να ασταρωθούν πρώτα).
Σενάρια λείας/χαμηλής{0}}προσκόλλησης υποστρώματος
Όταν το υπόστρωμα είναι λείο ή χαμηλής πολικότητας-υλικό όπως μέταλλο (οροφές από μεταλλικές κατασκευές), κεραμικά πλακίδια/πέτρα (παλιά ανακαίνιση υποστρώματος), γυαλί ή πλαστικό, το αστάρι λειτουργεί ως "γέφυρα συγκόλλησης":
Η επιφάνεια τέτοιων υποστρωμάτων είναι λεία, γεγονός που καθιστά δύσκολη την άμεση πρόσφυση των αδιάβροχων επιστρώσεων (π.χ. η εφαρμογή επικάλυψης πολυουρεθάνης σε μεταλλική οροφή θα προκαλέσει ξεφλούδισμα λόγω ανεπαρκούς πρόσφυσης εάν κατασκευαστεί απευθείας).
Εξειδικευμένα αστάρια (όπως "εποξειδικό ψευδάργυρο-πλούσιο αστάρι" για μέταλλα και "αστάρι επεξεργασίας διεπαφής" για κεραμικά πλακίδια) μπορούν να βελτιώσουν την επιφανειακή πολικότητα και την τραχύτητα του υποστρώματος μέσω χημικής τροποποίησης ή φυσικής τραχύτητας (π.χ. που περιέχει χαλαζιακή άμμο), επιτρέποντας στην αδιάβροχη επίστρωση να κολλήσει σταθερά και να "αποτρέψει το αδιάβροχο στρώμα με το υπόστρωμα".
Υψηλή-υγρασία/μακροχρόνια-υπόθεση νερού-περιβάλλοντα
Για χώρους που βρίσκονται σε μακροχρόνια-επαφή με το νερό ή έχουν υψηλή υγρασία, όπως μπάνια, κουζίνες, πισίνες, στέγες και υπόγεια γκαράζ, η "αντιδραστική-αποκάλυψη και στεγανοποίηση" του ασταριού είναι αναντικατάστατη:
Ακόμα κι αν το υπόστρωμα φαίνεται στεγνό, μπορεί να υπάρχουν ίχνη υγρασίας στο εσωτερικό, η οποία θα συσσωρευτεί σε-μακροχρόνια έκθεση στο νερό.
Το αστάρι μπορεί να σφραγίσει τους πόρους του υποστρώματος εκ των προτέρων, εμποδίζοντας το νερό να "ρέει μεταξύ του αδιάβροχου στρώματος και του υποστρώματος" και αποφεύγοντας τη ζημιά του αδιάβροχου στρώματος λόγω "πίεσης νερού + διαστολής υγρασίας" (π.χ., εάν δεν εφαρμοστεί αστάρι στο αδιάβροχο στρώμα της οροφής, το νερό της βροχής μπορεί να εισχωρήσει στο υπόστρωμα μέσω των τριχοειδών πόρων της στρώσης στο υπόστρωμα και στο υπόστρωμα).
Υποστηρικτικές απαιτήσεις για συγκεκριμένους τύπους αδιάβροχων επιστρώσεων
Ο σχεδιασμός της φόρμουλας ορισμένων αδιάβροχων επιστρώσεων περιλαμβάνει αστάρι ως "υποχρεωτικό υποστηρικτικό υλικό". παράλειψη θα παραβιάζει τις προδιαγραφές κατασκευής του προϊόντος:
Για παράδειγμα,αδιάβροχες επιστρώσεις πολυουρεθάνης, αδιάβροχες επιστρώσεις-με βάση την άσφαλτο και αδιάβροχες επιστρώσεις με βάση-διαλύτες: Αυτές οι επικαλύψεις έχουν κακή συμβατότητα με ανόργανα υποστρώματα (όπως το σκυρόδεμα) και πρέπει να περάσουν από αστάρια (π.χ.,-ειδικές επιστρώσεις βάσης πολυουρεθάνης, ασφαλτικά-ταιριασμένα αστάρια) για να επιτευχθεί αποτελεσματική συγκόλληση.
Οι κατασκευαστές συνήθως αναφέρουν ξεκάθαρα στο εγχειρίδιο του προϊόντος ότι "πρέπει να χρησιμοποιείται ειδικό υποστηρικτικό αστάρι". Εάν η κατασκευή δεν πραγματοποιηθεί όπως απαιτείται, η διαρροή σε μεταγενέστερο στάδιο ενδέχεται να μην καλύπτεται από την εγγύηση.
II. Σενάρια όπου το αδιάβροχο αστάρι "Μπορεί να παραληφθεί κατά διακριτική ευχέρεια" (Αλλά η χρήση κατά προτεραιότητα εξακολουθεί να συνιστάται)
Το Primer μπορεί να παραλειφθεί μόνο υπό ειδικές συνθήκες όπου τοτο υπόστρωμα είναι εξαιρετικά καλό, η επίστρωση είναι συμβατή και το περιβάλλον στεγνό-αλλά πρέπει να αναληφθούν ορισμένοι κίνδυνοι:
Το υπόστρωμα είναι μια "εντελώς πυκνή, στεγνή και λεία επιφάνεια"
Παράδειγμα: Νέα, γυαλισμένα κεραμικά πλακίδια υψηλής-πυκνότητας (χωρίς ρωγμές ή πόρους), ξηρές εποξειδικές επιφάνειες δαπέδου (ήδη σφραγισμένες) και η εφαρμοζόμενη επίστρωση είναι μια "επίστρωση υψηλής{{1}"προσκόλλησης" (π.χ. αδιάβροχη επίστρωση με βάση το τσιμέντο JS, η οποία έχει ισχυρή συμβατότητα με οργανικά υλικά). Σε αυτήν την περίπτωση, το αστάρι μπορεί να παραλειφθεί-αλλά η επιφάνεια του υποστρώματος πρέπει να καθαριστεί με νερό εκ των προτέρων για να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει λάδι ή σκόνη και πρέπει να εφαρμοστούν λεπτές, πολλαπλές στρώσεις κατά τη διάρκεια της βαφής για να αποφευχθεί η χαλάρωση της επίστρωσης.
Στεγνώστε "μη-κρίσιμες αδιάβροχες περιοχές"
Παράδειγμα: Ξηρά μπαλκόνια (μόνο για περιστασιακή προστασία από τη βροχή), τοίχοι ξηρών χώρων αποθήκευσης εσωτερικών χώρων (μόνο για αποφυγή συμπύκνωσης), όπου το υπόστρωμα είναι ξηρή τσιμεντοκονία (με λίγους πόρους) και η επίστρωση είναι μια "επικάλυψη με βάση το τσιμέντο υψηλής διαπερατότητας{1}" (η οποία από μόνη της έχει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα σφράγισης). Σε αυτήν την περίπτωση, το αστάρι μπορεί να παραλειφθεί-αλλά σημειώστε ότι εάν η περιβαλλοντική υγρασία αυξηθεί αργότερα (π.χ. το μπαλκόνι μετατραπεί σε χώρο πλυντηρίου), το αδιάβροχο στρώμα εξακολουθεί να κινδυνεύει να ραγίσει και να διαρρεύσει.
III. Βασική σύσταση: Δώστε προτεραιότητα στη χρήση αδιάβροχου ασταριού αντί να το "παραλείψετε όταν είναι δυνατόν"
Ακόμη και στα λίγα σενάρια όπου "είναι δυνατή η παράλειψη", η βιομηχανία εξακολουθεί να συνιστά "να δοθεί προτεραιότητα στη χρήση ασταριού" για τους ακόλουθους λόγους:
Προοπτική κόστους: Η τιμή μονάδας του ασταριού είναι πολύ χαμηλότερη από αυτή της αδιάβροχης επίστρωσης. Η χρήση ασταριού μπορεί να μειώσει την "άκυρη απώλεια" της αδιάβροχης επίστρωσης που απορροφάται από το υπόστρωμα (συνήθως εξοικονομεί 15%-30% της κατανάλωσης επίστρωσης), γεγονός που μειώνει στην πραγματικότητα το συνολικό κόστος του υλικού.
Προοπτική εφέ: Το Primer μπορεί να επιδιορθώσει μικρές ατέλειες του υποστρώματος (όπως λεπτές ρωγμές και τρύπες καρφίτσας), παρέχοντας μια "επίπεδη και συμπαγή επιφάνεια" για την αδιάβροχη επίστρωση. Αυτό επιτρέπει στο αδιάβροχο στρώμα να σχηματίσει ένα συνεχές, μη σπάσιμο φιλμ, μειώνοντας σημαντικά τον κίνδυνο διαρροής στο μεταγενέστερο στάδιο.
Προοπτική ζωής υπηρεσίας: Μια αδιάβροχη στρώση με αστάρι έχει μεγαλύτερη αντοχή συγκόλλησης με το υπόστρωμα, ισχυρότερη αντίσταση εφελκυσμού και καλύτερη αντίσταση στη γήρανση (π.χ. για μια αδιάβροχη στρώση στέγης, το αστάρι μπορεί να μειώσει το «ξεφλούδισμα μεταξύ των στρωμάτων» που προκαλείται από αλλαγές θερμοκρασίας), επεκτείνοντας τη διάρκεια ζωής κατά 3-5 χρόνια.
Σύναψη
Η «αναγκαιότητα» του αδιάβροχου ασταριού έγκειται ουσιαστικά στην «λύση του «θέματος συμβατότητας» μεταξύ του υποστρώματος και της αδιάβροχης επίστρωσης». Εάν το υπόστρωμα και η επίστρωση μπορούν να επιτύχουν άμεσα "ισχυρή συγκόλληση, καμία απορρόφηση και καμία παρεμβολή υγρασίας", είναι δυνατή η παράλειψη. διαφορετικά, πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Ωστόσο, από την άποψη της αξιοπιστίας του έργου,εκτός εάν υπάρχουν σαφείς οδηγίες προϊόντος και επαγγελματίες μηχανικοί επιβεβαιώσουν ότι "δεν χρειάζεται αστάρι", όλα τα έργα στεγανοποίησης θα πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στη χρήση ενός αποκλειστικού ασταριού που ταιριάζει με το υπόστρωμα και την επίστρωση. Έτσι αποφεύγονται μεγαλύτερες απώλειες που προκαλούνται από αστοχία στεγανοποίησης και εκ νέου επεξεργασία λόγω «εξοικονόμησης μικρού κόστους».
